Park imienia Iwana Franki (w różnych okresach – ogród jezuitów, ogród miejski, park Kościuszki) – najstarszy park miejski na Ukrainie. Powierzchnia parku wynosi 11,6 hektara. Główne wejście do parku znajduje się od strony ulicy Sieczowych Strzelców, łączącej park z zabytkową częścią miasta, można jednak wejść do parku ze wszystkich stron. Historia Parku. Pod koniec XVI wieku bogaty mieszczanin I. Szolc-Wolfowicz założył mały ogród, który później został własnością jego zięcia A. Masari. Młody wenecjanin przebudował ogród w stylu włoskim. Kolejnym właścicielem parku został Zakon Jezuitów, biorąc park do wynajęcia. Tutaj jezuici wybudowali cegielnię, browar i tawernę. W 1773 r., gdy Zakon Jezuitów został odwołany, park stał się własnością władz austriackich. Cesarz Jóseph II podarował park miastu, więc park został publicznym. Jednak bez należytej opieki park stał się dziki, a zatem władze miasta sprzedały park przedsiębiorcy J. Hechtowi, który przeprowadził rekonstrukcję parku w stylu francuskim. Były tutaj Teatr letni, pawilony, altany, baseny, plac fajerwerkowy, karuzela. Miejska arystokracja była zachwycona. Od tego czasu pozostała tylko malownicza altana. Do roku 1855 park zostawał własnością prywatną, jednak był zaniedbany, więc miasto wzięło park pod swoją opiekę. Słynny ogrodnik K.Bauer uporządkował park w stylu krajobrazu, później uporządkowano i dolną część parku – przed nowozbudowanym gmachiem Sejmu Galicyjskiego. Parter został ozdobiony żeliwną wazą, wykonaną w 1839 roku, przedstawiającą słynne „Alegorie życia” autorstwa wybitnego duńskiego rzeźbiarza XIX wieku Bertela Thorvaldsena. Waza ta zdobi wejście do parku do dzisiaj. W latach powojennych tut było kino i restauracja. Park imienia I. Franki jest zabytkiem sztuki krajobrazowej i wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.